SZKOŁA TRENERÓW - Opis kompetencji

Realizując poszczególne cele sesji warsztatowych masz możliwość zdobycia następujących umiejętności, które są niezbędne do tego, aby profesjonalnie prowadzić zajęcia warsztatowe i uzyskać rekomendacje I stopnia (trener warsztatu umiejętności psychospołecznych) Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

1 . CECHY OSOBOWOŚCIOWE TRENERA - PRACA NAD SOBĄ

2. UMIEJĘTNOŚCI ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ ZADAŃ ORAZ ROZUMIENIEM I KONTROLĄ PROCESU GRUPOWEGO

2.1 Techniki uczenia się i nauczania

2.1.1 Samokształcenie

- zna swój sposób uczenia się
- identyfikuje braki w wiedzy i umiejętnościach

planuje swój rozwój zawodowy i akceptuje konieczność ciągłego podnoszenia wiedzy i umiejętności

- przyjmuje odpowiedzialność za wyniki procesu kształcenia

2.1.2 Umiejętności rozwiązywania problemów

- bada problem i opracowuje go intelektualnie
- dobiera strategie niezbędne do rozwiązania problemu
- planuje rozwiązanie problemu zanim zacznie działać
- myśli systemowo i analizuje elementy systemu
- potrafi wykorzystywać rozwiązania i stosowane metody w podobnych sytuacjach
- potrafi przyznać, że nie jest w stanie samodzielnie rozwiązać problemu,
- "wraca" do nierozwiązanych problemów, potrafi korzystać z pomocy innych

2.1.3 Bezpieczne radzenie sobie z nieoczekiwanymi sytuacjami

- zachowuje spokój i obiektywizm w niespodziewanych sytuacjach
- analizuje sytuację i szuka sposobów poradzenia sobie z zaskoczeniem

korzysta z zasobów osobistych, członków grupy i struktury grupy w celu poradzenia sobie z nieoczekiwaną sytuacją

2.1.4 Techniki prezentacji

odróżnia informacje istotne dla grupy i osiągnięcia celów warsztatu od informacji nieistotnych

kategoryzuje informacje na te, które muszą być przekazane, mogą być przekazane i mogą być pominięte

- płynnie przechodzi od ogółu do szczegółu
- świadomie wykorzystuje komunikaty racjonalne i emocjonalne
- uwzględnia prawidłowości procesu uczenia się ludzi dorosłych
- uwzględnia psychologiczne prawidłowości pamięci i skupiania uwagi
- korzysta z osiągnięć techniki w swojej pracy

2.1.5 Zdolność oceny przydatności metod do osiągania celów

- posiada zasób różnych metod pracy warsztatowej
- ocenia przydatność metod do osiągania celów warsztatu
- ustawicznie rozwija swój zasób technik pracy warsztatowej
- wykorzystuje własne pomysły w realizacji celów warsztatu

2.2 Komunikacja

2.2.1 Zdolność koncentracji na problemie

- przewodzi dyskusji koncentrując się na celu
- nie gubi wątku przewodniego podczas wprowadzania dygresji
- powraca do celu dyskusji, jeśli uczestnicy skupili się na wątkach dygresyjnych

2.2.2 Przestrzeganie zasad dyskusji

- pozwala każdemu wypowiedzieć swoje zdanie

przy omawianiu przypadku przestrzega kolejności udzielania informacji zwrotnej: aktor, widz, trener

- mówi za siebie
- wyraża obiektywizm i koncentrację na problemie

reaguje pozytywnie na znaczące dla dyskusji punkty widzenia wyrażane przez członków grupy

- motywuje do aktywnego uczestnictwa osoby wycofane,
- wzmacnia aktywność

reaguje spokojnie, aczkolwiek stanowczo na przejawy dominacji, agresji i innych blokad komunikacyjnych

2.2.3 Kontrola procesu komunikacji

- mówi w sposób logiczny, jasny i zwięzły
- dostosowuje formę języka do uczestników grupy
- adekwatnie reaguje na protesty i sprzeciwy
- stosuje umiejętności z zakresu komunikacji perswazyjnej
- świadomie używa mowy ciała
- stosuje słownictwo adekwatne do sytuacji i rozmówcy
- rozpoznaje i radzi sobie z czynnikami utrudniającymi komunikację w grupie
- stymuluje zmianę punktu widzenia, jeśli wymiana informacji utknęła w martwym punkcie
- stwarza pozytywna atmosferę
- świadomie wykorzystuje pytania w celu kierowania dyskusją
- podsumowuje znaczące etapy wymiany zdań

otwiera i zamyka komunikację w zależności od przebiegu procesu grupowego i realizacji osiąganych celów

2.2.4 Zdolności metakomunikacji

- otwarcie i obiektywnie komentuje przebieg procesu komunikacji w grupie
- komentuje w neutralny sposób ukryte formy komunikacji
- identyfikuje i nazywa nieprawidłowości w procesie komunikacji

stymuluje grupę do refleksji, zachęca do wymiany zdań o obserwowanych procesach komunikacyjnych

zastanawia się wspólnie z uczestnikami nad możliwościami usprawnienia procesu komunikacji w oparciu o bezpośrednie doświadczenia

- nieustannie pracuje nad usprawnieniem swojego sposobu komunikacji

2.3 Radzenie sobie z sytuacjami trudnymi

2.3.1 Jawny konflikt w grupie - umiejętności mediacyjne

- wyraża jasno swoje opinie i potrafi je uzasadnić
- wykazuje zainteresowanie opiniami rozmówców
- rozpoznaje potencjalne sytuacje konfliktowe

udziela informacji zwrotnych w sposób możliwy do zaakceptowania przez wszystkie strony konfliktu

- nie angażuje się emocjonalnie w konflikt i interesy, którejś ze stron
- nie przestaje szukać rozwiązania i płaszczyzny porozumienia po niepowodzeniu
- w otwarty sposób przyjmuje wszystkie opinie i radzi sobie z negatywizmem
- uważnie obserwuje proces komunikacji i tworzące się relacje interpersonalne

przerywa debatę nad problemem, jeśli rozmówcy przestają być obiektywni i ulegają emocjom, skupia się na emocjach stron zaangażowanych w konflikt

korzysta z metod pracy warsztatowej, które pozwolą, rozładować negatywne emocje, zyskać głębszy wgląd, zobrazować nowy punkt widzenia

- powraca do celu sporu, gdy uczestnicy panują nad swoimi emocjami
- jasno komunikuje sposób załatwienia sporu całej grupie

2.3.2 Konstruktywne wyrażanie krytyki

formułuje uwagi krytyczne w sposób opisowy (zachowanie, a nie osoba) i konstruktywny (koncentracja na tym, jak można coś usprawnić, a nie na tym, jak jest Ľle)

- stymuluje do refleksji w kierunku pozytywnej zmiany (co Ty możesz z tym zrobić)

z konfrontacji czyni płaszczyznę porozumienia (zastanówmy się razem co możemy z tym zrobić)

2.3.3 Radzenie sobie z zachowaniem "trudnych uczestników"

- identyfikuje role grupowe

identyfikuje charakter zachowań utrudniających realizację celów warsztatu (świadome vs nieświadome, intelektualne vs emocjonalne, wynikające z przebiegu procesu grupowego vs będące konsekwencją przeszłości)

udzielając informacji zwrotnych oddziela człowieka (wyrażanie akceptacji) od zachowania (wyrażanie dezaprobaty)

kontroluje swoje emocje aby "nie stawać po drugiej stronie barykady" i nie stać się stroną konfliktu

2.4 Umiejętności związane z kontrolą procesu grupowego

2.4.1 Faza wstępna (poznania)

- zawiera kontrakt z grupą
- sprawdza czy wszyscy akceptują zasady kontraktu
- umożliwia poznanie się wzajemne członków grupy
- stwarza okazje do wymiany doświadczeń związanych z celami warsztatu
- podkreśla podobieństwa, stymuluje możliwości doświadczania wspólnoty
- akceptuje odrębności, wskazuje korzyści wynikające z różnic indywidualnych
- stymuluje sytuacje, które będą Ľródłem poczucia bezpieczeństwa i budowania zaufania

2.4.2 Faza różnicowania (konfliktu)

- pilnuje przestrzegania zasad kontraktu
- dba o bezpieczeństwo każdego członka w grupie
- stymuluje grupę do nazywania problemów i nazywa je sam,
- nie ucieka od problemów, nie zostawia ich w nadziei, że nikt nie zauważy
- wzmacnia interakcje między członkami grupy i stymuluje je, jeśli jest to konieczne
- dba o właściwe granice

jeśli trzeba staje się mediatorem, przyjmuje odpowiedzialność za swoje działanie ale nie przejmuje odpowiedzialności za jakość rozwiązania wypracowanego przez grupę

odwołuje się do doświadczeń indywidualnych i grupowych, wykorzystuje dynamikę i strukturę grupy do stymulowania grupy w kierunku rozwiązania problemu

- stymuluje udzielanie informacji zwrotnych i sam ich udziela

2.4.3 Faza współpracy (działania)

- dba o przestrzeganie zasad kontraktu
- koncentruje się na realizacji zadań przez grupę

elastycznie dobiera metody pracy warsztatowej w celu realizacji celów, a nie planu warsztatu

- wzmacnia poczucie własnej wartości i kompetencji każdego członka grupy
- podkreśla wartość doświadczeń grupy dla korzyści indywidualnych
- stymuluje wymianę pozytywnych informacji zwrotnych

2.4.4 Faza końcowa (reintegracji)

- dba o przestrzeganie zasad kontraktu
- pozyskuje informacje zwrotne o realizacji celów warsztatu

umożliwia wymianę informacji zwrotnych między członkami, wybiera adekwatna formę do treści warsztatu i charakterystyki grupy

- skłania do indywidualnej refleksji: co dał mi warsztat?

wykorzystuje zasadę kontrastu dla zobrazowania osiągnięć członków, wzmacnia samoocenę

- sprawdza zdolność przeniesienia umiejętności z warsztatu do "realnego życia"
- pomaga określić dalsze potrzeby kształcenia

3. UMIEJĘTNOŚCI ZWIĄZANE Z ROZUMIENIEM I KONTROLĄ EMOCJI WŁASNYCH I UCZESTNIKÓW WARSZTATU

Informacje pierwszego kontaktu

II.

Program szkolenia

III.

Opis kompetencji

IV.

Procedura rekomendacyjna

Sprawy organizacyjne

VI.

Ankieta kwalifikacyjna i formularz zgłoszenia on-line